ارائه چارچوب عوامل موثر بر رقابت‌پذیری شرکت‌های هواپیمایی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی

2 استادیار دانشکده اقتصاد، دانشگاه قم.

3 دانشیار دانشکده مدیریت دانشگاه قم

4 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه قم.

10.22034/road.2022.324870.2021

چکیده

پژوهش حاضر به دنبال شناسایی و اولویت‌بندی عوامل موثر روی رقابت‌پذیری در دو سطح بنگاه و صنعت در حوزه هوانوردی است. جامعه نظری پژوهش، خبرگان، مدیران و کارشناسان شرکت ایران ایر و صنعت هوانوردی هستند. روش نمونه‌گیری هم به صورت قضاوتی و بر اساس تخصص افراد، انجام شد. پژوهش حاضر از منظر جهت‌گیری، کاربردی و از حیث روش‌شناسی، چندگانه کمی است. به همین خاطر از طریق مرور پیشینه رقابت‌پذیری، عوامل موثر بر رقابت‌پذیری استخراج شدند. در این مرحله، 30 عامل در سطح بنگاه و 25 عامل در سطح شرکت استخراج شد. چون تعداد این عوامل زیاد بود، این عوامل با آزمون بینم غربال شدند. با توجه به ضریب معناداری، 8 عامل مرتبط با بنگاه و 7 عامل مرتبط با صنعت برای اوویت‌بندی نهایی انتخاب شد. در گام بعدی این عوامل به صورت جداگانه با استفاده از تکنیک ارس، اولویت‌بندی شد. عوامل دارای اولویت در سطح شرکت عبارتند از: عوامل تخصص و مهارت‌های نیروی انسانی مورد استفاده در بنگاه یا شرکت، تعداد و ترکیب ناوگان حمل و نقل بنگاه و تابآوری بنگاه در برابر تکانههای محیطی. عوامل دارای اولویت در سطح صنعت هم از قرار زیر هستند: میزان اجماع سیاستگذاران کلیدی در مورد مسائل محوری و اساسی این صنعت و چشمانداز آن، زیرساختهای مورد نیاز و محدودیتهای انتقال فناوری خاصه در واردات هواپیمای نو. برای اعتبارسنجی نتایج، عوامل موثر با تکنیک کداس هم اولویت‌بندی شدند. نتایج دو روش بسیار به هم نزدیک بود. نهایتا پیشنهادهای کاربردی پژوهش بر اساس یافته‌های مهم و کلیدی ارائه شد.

کلیدواژه‌ها