بررسی روشهای جدید تعیین سطح آستانه مقاومت لغزشی و مقایسه با روشهای تک نقطه ای و مدل NUS

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیات علمی و رئیس بخش راه و روسازی

چکیده

سطح آستانه مقاومت لغزشی(TL) فرایندی است که به طور گسترده در مدیریت روسازی بکار می رود تا حداقل مقاومت لغزشی اندازه گیری شده را به طور استاندارد به عنوان آستانه برای فعال سازی تعمیر و نگهداری هر بخش از روسازی که دارای مقاومت لغزشی کمتری نسبت به این آستانه باشد، جهت ایمنی رانندگی در سطح مرطوب و خطرناک را تعیین نماید. روشهای مختلفی جهت تعیین سطح آستانه مقاومت لغزشی در کشورهای مختلف (بسته به شرایط اقلیمی آنها) به کار گرفته می شود. تعیین دقیق آستانه مقاومت لغزشی دارای اهمیت فراوان است و همچنین اجرای به موقع آن باعث جلوگیری بسیاری از تصادفات می گردد. تا کنون روشهای تک نقطه ای مختلفی جهت تعیین آستانه مقاومت لغزشی در کشورهای مختلف دنیا مورد استفاده قرار گرفته است از جمله: روش سه نقطه روی منحنی، روش کل کشوری، گروه بندی نمودار درختی و سلسله مراتبی و... از آنجاییکه اندازه گیری تک نقطه ای مقاومت لغزشی برای نشان دادن عملکرد مقاومت لغزشی در یک سطح روسازی دقیق نیست. لذا، این محدودیت عمده مدل های تک نقطه ای را می توان با استفاده از مدلهای مقاومت لغزشی دو پارامتری یعنی مدل مقاومت لغزشی Peen State و مدل شاخص اصطکاک بین المللی PIARC(IFI)T ، مدل کل کشوری CRR-SN برطرف کرد. مدل NUS یکی از آخرین مدلهایی است که بطور دقیق تر جهت تعیین آستانه مورد استفاده قرار می گیرد. به کارگیری هریک از انها در این مقاله مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

کلیدواژه‌ها