ارائه روشی جهت اولویت بندی و دسته بندی تقاطعات غیرهمسطح از دو نقطه نظر طراحی هندسی و کاربردی ترافیکی (مطالعه موردی: شهر تهران)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران کارشناس عمران و ترافیک شهرداری یزد

2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران

3 دانشجوی دکترا مهندسی حمل ونقل واحد علوم و تحقیقات، تهران مدیر گروه آموزشی مهندسی حمل ونقل و ترافیک دانشگاه فنی شهید صدوقی یزد مدیر مهندسی و ایمنی ترافیک شهرداری یزد

4 کارشناسی ارشد حمل و نقل، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم وصنعت ایران، تهران کارشناس ارشد ترافیک شهرداری یزد

چکیده

امروزه با افزایش روز افزون وسایل نقلیه به معابر شهری تداخل‌های زیادی در محل تقاطعات رخ می‌دهد. از این رو توجه به احداث و یا اصلاح تقاطعات به ویژه تقاطعات غیرهمسطح که در سال‌های اخیر رونق زیادی یافته است ضروری به نظر می‌رسد. از طرفی با توجه به هزینه‌های بالای پروژه‌های عمرانی انتخاب تقاطعی که اصلاح آن مشکل ترافیکی کل شبکه را حل کند از اهمیت بسزایی برخوردار است. در این مقاله سعی شده است تا با ایجاد روشی جهت دسته بندی و اولویت بندی تقاطعات غیرهمسطح، دید جامع‌تری برای طراحان و مسؤولین فراهم گردد تا بتوانند تخصیص بودجه و اولویت زمانی مناسبی جهت احداث و یا اصلاح آن‌ها فراهم کنند؛ چراکه بهبود و توسعه تقاطع غیرهمسطحی که از لحاظ هندسی و ترافیکی ضعف دارد نه تنها کارایی آن تقاطع را بالا می‌برد بلکه منجر به بهبود کارایی بالای کل شبکه بزرگراهی می‌شود. پس از بررسی تقاطعات مورد نظر، روشی تحت عنوان TOPSIS با وزن دهی آنتروپی شانون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در ادامه شاخص‌های هندسی و ترافیکی تعریف شدند. سپس به‌عنوان مطالعه موردی تقاطعات غیر هم‌سطح سیستمی بزرگراه شهید همت تهران که 14 مورد می‌باشند دسته بندی و اولویت‌بندی گردیدند. از نتایج مشاهده می‌شود از بین تقاطعات موجود در هر دسته، تقاطعی که چپگرد جهتی و یا راستگرد محافظت شده با طول باند کاهش و افزایش سرعت بالا را داشته باشد از اولویت بالاتری برخوردار است.

کلیدواژه‌ها