مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی جاده 1735-062X مقالات آماده انتشار 2026 05 30 Evaluating the impact of telecommuting to reduce travel demand and reduce air pollution تعیین میزان تاثیر وسایل ارتباطی در کاهش تقاضای سفر و آلودگی هوا 244501 10.22034/road.2026.579518.2480 FA شهریار افندیزاده دانشکده مهندسی عمران-دانشگاه علم و صنعت ایران خشایار نوری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات حمید بیگدلی راد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه امام خمینی قزوین (ره) Journal Article 2026 04 25 In this study, the role of using online services and communication tools in reducing the demand for urban travel and its environmental consequences in Tehran was investigated. By designing a questionnaire including dimensions related to the use of ICT, travel reduction, attitude towards the role of technology in reducing air pollution, environmental concern and perceived barriers, data from 402 citizens were collected. Exploratory factor analysis confirmed five main factors that shape the conceptual structure of digital behavior and its impact on travel patterns. The results showed that the use of online services is the most important variable affecting the reduction of in-person travel, and a positive attitude towards the role of ICT in reducing air pollution also strengthens this effect. Environmental concern has a positive but moderate effect on travel reduction, and in contrast, barriers to the use of online services have a negative and significant effect on the travel reduction pattern. The regression model with an R² value of 0.65 showed that the set of factors under study were able to explain a significant part of the changes in travel demand reduction. The research findings confirm that developing digital infrastructure, improving the quality of online services, and reducing perceptual barriers can be considered by policymakers as an efficient strategy in managing travel demand and improving the environmental conditions of Tehran metropolis. در این پژوهش، نقش استفاده از خدمات آنلاین و وسایل ارتباطی در کاهش تقاضای سفرهای شهری و پیامدهای زیست‌محیطی آن در شهر تهران بررسی شده است. با طراحی یک پرسشنامه شامل ابعاد مرتبط با استفاده از ICT، کاهش سفر، نگرش به نقش فناوری در کاهش آلودگی هوا، نگرانی زیست‌محیطی و موانع ادراک‌شده، داده‌های ۴۰۲ نفر از شهروندان گردآوری شد. تحلیل عاملی اکتشافی پنج عامل اصلی را تأیید کرد که ساختار مفهومی رفتار دیجیتال و تأثیر آن بر الگوی سفر را شکل می‌دهند. نتایج نشان داد استفاده از خدمات آنلاین مهم‌ترین متغیر مؤثر بر کاهش سفرهای حضوری است و نگرش مثبت نسبت به نقش ICT در کاهش آلودگی هوا نیز این اثر را تقویت می‌کند. نگرانی زیست‌محیطی تأثیری مثبت اما متوسط بر کاهش سفر دارد و در مقابل، موانع استفاده از خدمات آنلاین اثر منفی و معنادار بر الگوی کاهش سفر اعمال می‌کند. مدل رگرسیون با مقدار R² برابر 0.65 نشان داد که مجموعه عوامل مورد بررسی توانسته‌اند بخش قابل توجهی از تغییرات کاهش تقاضای سفر را تبیین کنند. یافته‌های پژوهش تأیید می‌کند که توسعه زیرساخت‌های دیجیتال، ارتقای کیفیت خدمات آنلاین و کاهش موانع ادراکی می‌تواند به عنوان راهبردی کارآمد در مدیریت تقاضای سفر و بهبود شرایط زیست‌محیطی کلان‌شهر تهران مورد توجه سیاست‌گذاران قرار گیرد.