مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی جاده 1735-062X مقالات آماده انتشار 2018 11 04 Laboratory evaluation Improvement of asphalt fatigue by adding additive to asphalt mix ارزیابی آزمایشگاهی بهبود خستگی آسفالت با ترکیب افزودنی ها به مخلوط آسفالتی 76742 FA محمد اکبری گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران محمد ابراهیم مهدیزاده مدیر عامل شرکت آبادسازان ارگ نگار، بیرجند، ایران داوود اکبری گروه مهندسی نقشه برداری، دانشکده مهندسی، دانشگاه زابل، زابل، ایران Journal Article 2018 09 01 In this study, the effect of polyethylene wax on improving the performance of asphaltic mixtures was investigated through laboratory testing. Experimental samples were taken from asphalt compacting in place containing polymer additives, especially polyethylene waxes. To investigate the role of polyethylene wax in reducing pavement fatigue cracks, samples with dimensions of 20 cm* 5 cm * 5 cm in two conditions without and with the amount of polyethylene wax and constant amount Asphalt ratio of 4.5 in all samples at different temperatures and load frequencies for fatigue were tested. Fatigue test results showed that for all three mixtures arranged with polyethylene wax in all samples, the pavement thickness after the test, for 0.09% wax, it was higher than that of the other asphalt mixtures. That is, the drop in the thickness of the pavement under the fatigue test is minimal, indicating an optimal weight percentage of the polyethylene wax executed in the pavement layer. So that the increase in the percentage of asphalt mixing with polyethylene wax from 0.05 to 0.09 percent, the decrease in the thickness of the pavement under the fatigue test decreases, but from 0.09 to 0.15 percent, the thickness drop increases. Thus, for artillery mixes with 0.09% polyethylene wax, the drop in the thickness of the asphalt pavement layer is less under fatigue testing, that is, the rate of cracking of asphalt armed with 0.09% of the polyethylene wax is minimal. در این پژوهش به بررسی تأثیر واکس پلی اتیلن در بهبود عملکرد مخلوط آسفالتی گرم از طریق تست آزمایشگاهی پرداخته شد نمونه های آزمایش، از آسفالت متراکم شده در محل حاوی افزودنی های پلیمری بویژه واکس پلی اتیلن استفاده شد. برای بررسی نقش واکس پلی اتیلن در کاهش ترک های خستگی روسازی، نمونه ها با ابعاد 20 سانتیمتر در 5 سانتی متر در 5 سانتی متر در دو حالت بدون و با مقدار واکس پلی اتیلن و مقدار ثابت نسبت قیر به مخلوط آسفالتی 4.5 در تمام نمونه ها در دماها و فرکانس های بارگذاری مختلف تحت آزمایش خستگی قرار گرفتند. نتایج آزمایش خستگی نشان داد؛ در مورد هر سه مخلوط مسلح شده با واکس پلی اتیلن در تمام نمونه ها، ضخامت روسازی پس از انجام آزمایش برای 0.09 درصد نسبت به مخلوط آسفالتی بیشینه است. یعنی افت ضخامت روسازی تحت آزمایش خستگی کمینه است و این نشان دهنده درصد وزنی بهینه واکس پلی اتیلن اجرا شده در لایه روسازی است. بطوری که با افزایش درصد تسلیح مخلوط آسفالتی با واکس پلی اتیلن از 0.05 تا 0.09 درصد، افت ضخامت روسازی تحت آزمایش خستگی کاهش می یابد اما از 0.09 تا 0.15 درصد، افت ضخامت روسازی افزایش می یابد. بنابراین برای مخلوط های مسلح شده با واکس پلی اتیلن 0.09 درصد، افت ضخامت لایه روسازی آسفالتی تحت آزمایش خستگی کمتر است یعنی می توان گفت میزان ترک خوردگی آسفالت مسلح شده با 0.09 درصد واکس پلی اتیلن کمینه است.