تحلیل و ارزیابی طرح‌های توسعه‌ای فرودگاهی در ظرفیت جابه‌جابی مسافر فرودگاه: اثر احداث باند و ایپرون به روش‌شبیه‌سازی، نمونه موردی فرودگاه امام خمینی (ره)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشکده عمران، آب و محیط زیست- دانشگاه شهید بهشتی

10.22034/road.2021.290662.1956

چکیده

کارایی یک سیستم حمل‌ونقل عموما برحسب قابلیت و توانایی آن در پردازش موثر واحد و عنصر جابه‌جا شده اندازه‌گیری می‌شود. عملکرد هر سیستم به عملکرد اجزای تشکیل‌دهنده‌ی آن بستگی دارد و ارزیابی هر یک از این اجزا برای تعیین قابلیت‌های کلی سیستم ضروری است. ارزیابی اجزا یک سیستم با تعیین و بررسی ظرفیت آن جز سنجیده می‌شود. باند و اپرون از اجزای مهم سیستم فرودگاهی هستند که تعیین ظرفیت دقیق آن‌ها مهم و قابل توجه است. در این مقاله ظرفیت باند و اپرون فرودگاه امام خمینی را در سال 1397 (سال پایه) محاسبه شده و برای سال طرح (افتتاح ترمینال باند دوم وترمینال شماره 2 فرودگاه ) برای دو سناریوی با و بدون توقف شب محاسبه و ارزیابی شده است. نتایج نشان می‌دهد که ظرفیت باند فرودگاه فقط برای فقط عملیات نشست 34 هواپیما در ساعت، فقط عملیات برخاست 41 هواپیما در ساعت و برای عملیات مختلط 56 هواپیما در ساعت می‌باشد. ظرفیت اپرون نیز در سال پایه با سناریو توقف شب 62 جایگاه و برای سناریو بدون توقف شب 28 جایگاه می‌باشد که این مقادیر به‌ترتیب برای سال افق 81 و 57 جایگاه برای سناریوهای با و بدون توقف شب می‌باشند.

کلیدواژه‌ها