تاثیر کاربرد پد زیر تراورس و پد زیر ریل روی رفتار خط ریلی بالاستی در ناحیه انتقال پل‌های دهانه کوتاه خطوط راه‌آهن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مهندسی راه‌آهن، دانشکده عمران و حمل و نقل، دانشگاه اصفهان، اصفهان

2 استادیار دانشکده عمران و حمل و نقل، دانشگاه اصفهان، اصفهان

3 دکتری مهندسی راه‌آهن- خط و سازه های ریلی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران

چکیده

تغییر ناگهانی سختی قائم خط ریلی در ناحیه انتقال پل‌هاموجب افزایش بارهای دینامیکی و تغییرشکل‌ نامتقارن می‌گردد. استفاده از پد زیر تراورس و پد زیر ریل باعث کاهش سختی خط ریلی در روی عرشه شده و در نهایت اختلاف تغییرمکان قائم بین خط بالاستی و عرشه پل را کاهش خواهد داد. بدین منظور یک مدل اجزاء محدود از خط ریلی بالاستی و پل بتنی دهانه کوتاه با در نظر گرفتن اجزای روسازی و زیرسازی ایجاد و اعتبارسنجی شد. نتایج نشان می‌دهد در روش کاربرد پد زیر تراورس در روی عرشه حالت استفاده از پدهای زیر تراورس با سختی متغیر از بهترین عملکرد برخوردار است و تقریباً باعث بهبود 20 ، 5 و 7 درصدی رفتار خط ریلی به ترتیب از نظر تغییرمکان قائم استاتیکی ریل و لایه بالاست و تنش استاتیکی در لایه بستر شده و تغییرمکان و شتاب قائم دینامیکی ریل در محل پلهای دهانه کوتاه را به ترتیب تقریباً 16 و 9 درصد بهبود خواهد داد و اما در روش انتقال ترکیبی سختی خط، حالت خاکریز اصلاح شده به همراه پدهای ارتجاعی زیر ریل در روی عرشه با سختی‌های متفاوت دارای مطلوب‌ترین رفتار سازه‌ای است و تقریباً 31 درصد رفتار خط ریلی را از نظر تغییرمکان قائم استاتیکی ریل و لایه بالاست و27 و 34 درصد به ترتیب تغییرمکان دینامیکی و شتاب قائم ریل را بهبود داده و 24 درصد تنش نرمال استاتیکی در لایه بستر را کاهش داده است

کلیدواژه‌ها