Methodology and technical analysis of sidewalk use with emphasis on traffic parameters using Aimsun software (Case study: Main Street of Gohardasht, Karaj)

Document Type : Original Article

Authors
Hooman Rahimi 1
Sahar Amoozadeh 2
1 Department of Civil Engineering, shahr-e-Qods Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Department of Civil Engineering, Faculty of Civil Engineering and Land Resources, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
10.22034/road.2025.504915.2369
Abstract
Today, it has received more attention by encouraging pedestrian movement and creating sidewalks and related facilities. In the process of this research, two basic questions have been answered: What is the impact of pedestrianizing Gohardasht Street with different scenarios on the delay time of vehicles? And can we witness an improvement in traffic conditions by pedestrianizing the first to thirteenth streets of the main street of Gohardasht? The necessity of the present study is to investigate the willingness of user groups to attend and create conditions for quantitative and qualitative improvement of the urban environment, social interactions of people with each other, respect for pedestrian identity, and improvement of traffic parameters. The method of work is that first, based on field impressions on Gohardasht Street, analysis is carried out in the Aimsun traffic software. This research was conducted to investigate the plan to pedestrianize Gohardasht Street, the distance between the first and thirteenth streets. In line with the research objectives, three scenarios were examined: 1- First to 13th Streets, 2- First to 7th Streets, 3- Seventh to 13th Streets, and in order of priority, the second, third, and first scenarios were selected based on traffic parameter measurements. In comparison, the second scenario had a lower delay and stopping time of 6.16363 and 0.1746 (seconds/kilometer) compared to the first scenario with a delay and stopping time of 8.44711 and 0.37346 (seconds/kilometer), and the third scenario with a delay and stopping time of 10.795 and 0.4746 (seconds/kilometer) was selected.
Keywords
Aimsun
Traffic Parameters
Sidewalks
Transportation
-استانگل، پ. (2011). برنامه پیاده‌روی ایالات متحده: پیوند بین عمل و تحقیق. برنامه‌ریزی، عمل و تحقیق. 26(3)، 305-289.
-بیگلربیگی، ک.، و صفوی، س. ا. (2024). ارتقای کیفیت طراحی مسیرهای پیاده‌روی در محدوده تاریخی تهران برای توسعه گردشگری فرهنگی. نقش جهان، 14(3)، 42-29.
-پروین، ح. و فرجی، د. (1400). شبیه سازی ترافیکی و زیست محیطی تاثیرات افزایش زیرساخت­های پیاده محوری و حمل و نقل همگانی بر محدوده مرکزی شهر با استفاده از نرم افزارIMSUN، هفتمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری و مدیریت شهری.
- پریرا، ک.، نکل، آ.، کجاوا، ه.ا.، کنز، م.، کاردوسو، گ.، ریبیرو، ل.آ.، سیلوا، ک.، ویسنتین، ت.گ. (2017). ارزیابی حرکت عابران پیاده بر روی پیاده‌راه‌های عمومی به روش­IAAPE .  مجله مهندسی عمران و معماری، جلد 11، شماره 8،
 764-752.
-توسلـی، م.، و بنیادی، ن. (1371). طراحی فضای شهری. تهران، مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی و معماری ایران.
-جدلی، ف. (1382). پیاده راه تحکیم رابطۀ انسان و محیط شهری. پایان نامه کارشناسی‌ارشد طراحی شهری، دانشگاه تهران.
-شاهمرادی، س.، و گیمارس، ج. (2024). به سوی پایداری اجتماعی: شواهدی از خیابان چهارباغ عباسی در یک شهر تاریخی خاورمیانه، ایران.
-شاهمرادی، م.، ابطحی، م.، و گیمارس، ج. (2023). خیابان عابر پیاده و تأثیر آن بر پایداری اقتصادی یک شهر تاریخی خاورمیانه: مورد چهارباغ عباسی در اصفهان، ایران. جغرافیا و پایداری. 4(3)، 199-188.
-غلامی گوهره، ع.، و شیخ فرشی، ش. (2021). ارتقای معابر شهری: ارزیابی زیرساخت های عابر پیاده در اصفهان، ایران. کنفرانس: ششمین کنفرانس بین‌المللی مهندسی عمران، معماری، برنامه‌ریزی شهری با رویکرد توسعه پایدار، تهران، ایران.
-قربانی، م.، و جام‌کسری، ع. (1389). جنبش پیاده گستری، رویکردی نو در احیا مراکز شهری؛ مورد مطالعه پیاده راه تربیت تبریز.
-قریب، ف. (1383). امکان سنجی مسیرهای پیاده و دوچرخه در محدوده تهران قدیم. فصلنامه هنرهای زیبا، 19(43)،
 43-20.
-کاشانی جو، خ. (1389). پیاده‌راه‌ها از مبانی طراحی تا ویژگی‌های کارکردی. انتشارات آذرخش. چاپ اول. تهران.
 2-1.
-کاشانی‌جو، خ. (1390). کتاب پیاده‌راه‌ها. انتشارات آذرخش. چاپ اول. تهران.
-مرتضایی، ر. (1376). رهیافت هایی در طراحی مبلمان شهری یکپارچه. تهران، سازمان شهرداری­های کشور.
-منیعی، ح.، عسکری‌زاد، ر.، پورزکریا، م.، و گروئن، د. (2024). تأثیر عملکرد طراحی شهری بر پیاده‌روی در محوطه‌های میراث فرهنگی اصفهان، ایران. زمین، 13(9)، 1523.
-مولینو، م.ا.، دازا، م.، سانچز، ک. (2023). پیشرفت‌های جدید: ارزیابی نوآورانه زیرساخت‌های پیاده‌روی از طریق یک تحلیل چندمتغیره. مطالعات موردی در سیاست‌های حمل‌ونقل. 14، 101091.
-مهرگان، ح.، رهامی، م.، و خاک‌نژاد، ع. (1392). بررسی مدیریت زیست محیطی جزایر حرارتی شهری. همایش ملی معماری، شهرسازی و توسعه پایدار.