-آمارنامه اصفهان (1395). درگاه الکترونیکی شهرداری اصفهان.
-اطلس کلانشهر اصفهان (1395). معاونت برنامه ریزی، پژوهش و فناوری اطلاعات، شهرداری اصفهان.
-انصارینیا، س. (1385). انسان دوپا انسان چهارچرخ: هزینه و فایده خودرو در ایرانشهر، نشریه علمی و پژوهشی معماری و شهرسازی، دوره 15، شماره 43، 48-30.
-بخشی،ا (1400). ارزیابی رضایتمندی شهروندان از وضعیت حمل ونقل عمومی شهری (مطالعه موردی شهراراک)، فصلنامه علمی پژوهشی حمل و نقل، سال 18، دوره چهارم.
-تقوایی، م، سجادی، م (1394). ارزیابی و تحلیل شاخصهای حمل و نقل پایدار شهری (نمونه موردی: شهر اصفهان)، نشریه معماری و شهرسازی پایدار، دوره 4، شماره 1، بهار و تابستان 1395،18-1.
-رمضان زاده، ح. مولائی، ع، مولائی، ع (۱۳۹۳). حمل و نقل شهری، اثرات و راهکارهای زیست محیطی آن، اولین کنفرانس ملی شهرسازی، مدیریت شهری و توسعه پایدار، تهران، موسسه ایرانیان، انجمن معماری ایران.
-شرکت ملی پخش فراوردههای نفتی (1395). آمارنامه 95، پورتال اطلاع رسانی شرکت ملی پخش فراوردههای نفتی ایران.
-شوشتری، ر. (۱۳۹۵). بررسی عوامل موثر در کارایی خطوط پر سرعت اتوبوسرانی بر توسعه پایدار کلان شهر تهران با بهرهگیری از رویکرد تحلیل عوامل استراتژیکSWOT، شانزدهمین کنفرانس بینالمللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک، معاونت و سازمان حمل و نقل ترافیک. تهران. 115-110.
-منکاوی، ا. (1397). تحلیل راهکارهای دستیابی به حمل و نقل پایدار شهری برمبنای مقایسه خودروی شخصی و اتوبوس (شهر اصفهان). پایان نامه کارشناسی ارشد استاد راهنما محسن سقائی، گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، مرکز وزوان.
-Awasthi, A, Chauhan, Satyaveer S, Omrani, H. (2011). Application of fuzzy TOPSIS in evaluating sustainable transportation systems. Expert Systems with Applications, 38(10), 12270-12280.
-Deakin, E (2003). Sustainable Development and Sustainable Transportation: Strategies for Economic Prosperity, Environmental Quality, and Equity, University of California at Berkeley, Institute of Urban and Regional Development. 4139-4159
-Denga, t., Nelson, Jd., (2012). The perception of bus rapid transit: a passenger survey from Beijing southern axis art line 1, transportation planning and technology. 35(2), 201-219.
-Jonsson, R. Daniel (2008). Analyzing sustainability in a land-use and transport system. Journal of Transport Geography, 16(1), 28-41.
-Litman, T. (2016). Well Measured Developing Indicators for Sustainable and Livable Transport Planning, Victoria Transport Policy Institute. 19(1), 55-7.
-Poku, B. Michael, M. Greg, (2018). Bus rapid transit systems as a governance reform project. Journal of transport geography, Vol. 70, 193-202.
-Rassafi, A, Vaziri, M. (2003). African Sustainable Transport by Numbers, Journal of Sustainable Development in Africa.
-Richardson, Barbara C. (2005). Sustainable transport: analysis frameworks. Journal of Transport Geography, 13(1), 29-39.
-Rienstra, Sytze A., Vleugel, Jaap M., Nijkamp, Peter (1996). Options for Sustainable Passenger Transport: as Assessment of Policy Choices. Transportation Planning & Technology, Vol. 19. 221-233.
-Transport Canada (1997). Sustainable Development Strategy. http://www.tc.gc.ca/eng/menu.htm
-Terayama, K; Odani, M. (2018). Expected role of public transportation services in securing residents’ accessibility to the city center in suburban housing development areas. Transportation Research Procedia, Vol. 25, 4258-4269.
-Zuidgeest, M.H.P. (2005). Sustainable urban transport development: A dynamic optimization approach. University of Twente, Den Helder.
-World Bank (1996).
-Young Song, J. Jin Ki Eom, Kwang Sub L. Jae Hong Min, Keun Y. (2015). Public Transportation Service Evaluations Utilizing Seoul Transportation Card Data. Procedia Computer Science, Vol.52, 178-185.
