احداث مسیرهای ویژه اتوبوس ممکن است در محل تقاطعات، دوربرگردان‌ها و نظایر آن تهدید و ریسک تصادفات را افزایش دهد. هدف از انجام پژوهش پیش‌رو، شناسایی عوامل مؤثر و سهم هر یک در بروز تصادفات در مسیرهای ویژه اتوبوس است. روش تحقیق در این پژوهش به صورت توصیف آماری است. آمار تصادفات و احجام تردد مورد استفاده در پژوهش، از طریق مراجعه به سازمان حمل‌و‌نقل و ترافیک شهرداری مشهد گردآوری شده و مربوط به بازه زمانی سال‌های 1395 تا 1400 و معابر مسیر ویژه BRT-3 (میدان استقلال تا حرم مطهر) بوده است. تعداد تصادفات، 1891 مورد و حجم ترددهای صورت گرفته، 291985 تردد بوده است. نتایج این پژوهش نشان داد که در بازه زمانی ذکر شده، بر مبنای مقایسه سالانه، با افزایش حجم تردد، نرخ تصادفات افزایش یافته است. همچنین با مقایسه آمار تصادفات سال‌های ذکر شده و طول مسیر ویژه اتوبوس مربوط به هریک از معابر، با افزایش طول مسیر ویژه اتوبوس، نرخ تصادفات افزایش نیافته است. بیشترین تصادفات ثبت شده مربوط به معبر قرنی با ثبت 775 مورد ( %40.9 ) بوده است. بیشترین سهم تصادفات از نوع غیر مقصر مربوط به سواری با ثبت 1190 ( %62.9 ) مورد و از نوع مقصر مربوط به عابر با ثبت830 مورد ( %43.9 ) بوده است. بیشترین علت وقوع تصادفات، عدم توجه به جلو با ثبت 178 مورد (%43.5 ) بوده است. عامل انسانی مؤثر در وقوع تصادفات که سهم بیشتری نسبت به دیگر عوامل انسانی را به خود اختصاص داده، عجله و شتاب بی‌مورد بوده است.