در محیط‌های شهری که در آن حمل‌و‌نقل چندوجهی رونق می‌یابد، رابطه بین دستیابی به حمل‌و‌نقل چندوجهی و ایمنی ترافیک پیچیده است. رابطه بین دسترسی به حمل‌ونقل چندوجهی و ایمنی ترافیک در محیط شهری پیچیده است، زیرا آسیب‌پذیری رانندگان وسیله نقلیه به یک عامل خطر غالب در هنگام تصادف، حتی در سرعت‌های پایین‌تر خودرو تبدیل می‌شود. هدف پژوهش حاضر، مدل سازی روابط فضایی بین زیرساخت‌های حمل‌و‌نقل چندوجهی و نتایج ایمنی ترافیک در محیط‌های شهری(منطقه 9 تهران) بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی-پیمایشی می‌باشد. جامعه ی آماری این پژوهش از افراد خبره و مطلع در معاونت حمل و نقل شهرداری منطقه 9 تهران و ساکنین منطقه 9 تهران است. برای انتخاب حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 150 نفر، به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری اطلاعات، ترکیبی از روش‌های کتابخانه‌ای و میدانی می‌باشد. به منظور انجام پژوهش و آزمون فرضیات ابتدا از آمارهای توصیفی به منظور کسب اطلاعات دموگرافیک از نمونه آماری، سپس با استفاده از آزمون‌های همبستگی نظیر ضریب همبستگی پیرسون و همچنین آزمون رگرسیونی از نرم‌افزار SPSS25 استفاده ‌شد. نتایج نشان داد که ضریب الگوهای شبکه خیابانی (24/0) و نتایج ایمنی ترافیک (58/0) مثبت می‌باشد، نشان از تاثیر مستقیم آن‌ها روی محیط‌های شهری می‌باشد. این تاثیرات از نظر آماری معنی دار نیز می-باشد(05/0=α). و ضریب تاسیسات چندوجهی (44/0) مثبت می‌باشد، نشان از تاثیر مستقیم آن روی محیط‌های شهری می‌باشد. این تاثیر از نظر آماری معنی دار نیز می‌باشد (05/0=α).