در کلان‌شهرها معضل ترافیک باعث افزایش زمان سفر و ساعت‌ها معطلی کاربران شده است. از طرفی استفاده از خودروی شخصی و ترافیک باعث افزایش آلودگی هوا می‌شود. یکی از مهم‌ترین روش‌های بهبود وضعیت شهری مدیریت تقاضا می‌باشد. یکی از روش‌هایی که می‌تواند حضور خودروهای شخصی را در خیابان بکاهد استفاده از حمل‌ونقل غیرموتوری می‌باشد. تحقیق حاضر استفاده از دوچرخه را وابسته به عوامل و زیرساخت‌ها می‌داند. استفاده از دوچرخه زمانی افزایش می‌یابد که امنیت و زیر ساخت‌ها و همچنین امتیازات برای آن‌ها در نظر گرفته شود. این پارامترها به اضافه چند پارامتر دیگر در تحقیق حاضر به عنوان متغیرها و عوامل میل به استفاده از دوچرخه انتخاب شده است. برای انجام این تحقیق از پرسش‌نامه استفاده شده است و پرسش‌نامه در گروه افراد خبره و کاربران عادی تقسیم می‌شود. نتایج پرسش‌نامه با استفاده از روش‌های تحلیل سلسله‌مراتبی، دیمتل و دلفی موردارزیابی قرار گرفته و نتایج با استفاده از جداول و نمودارهایی ارائه شده است. نتایج نشان داد متغیر پارامترهای ایمنی با 45 درصد در جایگاه نخست قرارگرفته است، این بدین معناست که بیشتر خبرگان مسیرهای استفاده از دوچرخه را ازلحاظ ایمنی بررسی می‌کنند. سایر عوامل با 29 درصد در جایگاه دوم قرارگرفته است این بدین معناست که بیشتر خبرگان دوچرخه را وسیله‌ای در جهت کاهش ترافیک بین شهری می‌دانند. عوامل انسانی با 11 درصد در جایگاه چهارم قرارگرفته است این بدین معناست که بیشتر خبرگان نظر بر این داشتند پارامترهای هر فرد ارتباطی با استفاده از دوچرخه در کاهش ترافیک ندارد که با نظرات افراد عادی کاملاً متفاوت بود