میزان مصرف قیر در مخلوطهای آسفالت گرم روسازی راهها از لحاظ اقتصادی و فنی بسیار مهم میباشد. از طرفی کارکرد بتن آسفالتی به عنوان یکی از لایههای روسازی راه به شدت تحت تاثیر کیفیت سنگدانهها است .مصالح سنگی یکی از مهمترین مواد تشکیل دهنده روسازی آسفالتی و بتنی هستند که حدود 75 تا 85 درصد حجم آسفالت گرم را شامل میشوند. خواص فیزیکی و مکانیکی این مصالح نقش مهمی در عملکرد روسازی ایفا میکند. در این مقاله تاثیر،درصد تورق، وزن مخصوص حقیقی مخلوط مصالح سنگی و ارزش ماسهای در میزان قیر بهینه مخلوط آسفالتی گرم بیندر (19-0) میلیمتر از 8 معدن منتخب (رودخانهای) در 8 پروژه متفاوت در استان کرمان بررسی شده است. در مقایسه نتایج وتجزیه وتحلیل آزمایشات مصالح سنگی با مقدار قیر بهینه مخلوط آسفالتی هر پروژه مشخص گردید. رابطه تغییرات وزن مخصوص حقیقی مخلوط مصالح سنگی وارزش ماسهای با تغییرات مقدار قیر بهینه نسبت عکس و رابطه تغییرات درصد تورق مصالح سنگی با تغییرات مقدار قیر بهینه نسبت مستقیم دارد. به طوری که مشاهده شد با تغییر به میزان 0.01 گرم /سانتی متر مکب در وزن مخصوص مخلوط مصالح سنگی ،3درصد در هم ارز ماسهای و 2.49 درصد در تورق مصالح سنگی 0.1 درصد تغییر در میزان قیر بهینه ایجاد میشود. بنابراین با استفاده از نتایج این پژوهش میتوان نتیجه گرفت میتوان جهت کاهش میزان قیر مصرفی در مخلوط آسفالتی گرم از مصالح سنگی با چگالی بالا و درصد تورق پایین و ارزش ماسهای بیشتر استفاده کرد.
