به منظور اینکه حمل و نقل هوشمند به ‌صورت عادلانه و برابر برای همه افراد در جامعه ارائه شود، یکی از اصول اساسی در آن، تسهیل دسترسـی به این سرویس برای تمامی افراد جامعه است. باید اطمینان حاصل شود که حمل و نقل هوشمند برای افراد با درآمد پایین نیز قابل دسترسی است و هیچ‌کس به دلیل وضعیت اقتصادی خود از این سرویس محروم نمی‌شود. همچنین، توسعه حمل و نقل هوشمند باید با توجه به نیازها و ویژگی ‌های هر منطقه و جامعه صورت گیرد. در این پژوهش، اطلاعات از طریق مطالعات اسنادی و میدانی و همچنین کتابخانه ای جمع آوری می شود و بخشی دیگر از طریق توزیع پرسشنامه به تعداد 100 بین مدیران و کارشناسان و نیز شهروندان در منطقه 9 شهرداری تهران گردآوری می شود. در نهایت پس از گردآوری اطلاعات و تحلیل داده با استفاده از نرم افزار SPSS و بهره گیری از آزمون های آماری در راستای ارائه سازمان دهی جدید از آگاهی از پیش موجود به ارائه معیارها و دستورالعمل های کلی در قالبی نوین پرداخته شده است. در یک جمع بندی کلی می توان گفت که حصول و دستیابی به حمل و نقل هوشمند در افزایش امنیت، صرفه جویی در وقت، بهبود کیفیت زندگی در سطح منطقه تأثیر به سزایی خواهد داشت. همچنین می توان گفت که نصب تابلوهای متغیر ترافیکی با میانگین 5/4 بیشترین تأثیر را در افزایش ارتقاء کیفیت زندگی و برخورداری از عدالت اجتماعی و هوشمند سازی حمل و نقل شهری دارد.