سفرهای مبتنی بر خودرو منجر به انتشار گازهای گلخانه‌ای و آلودگی هوا می‌شود و افزایش سطح دی اکسید کربن چالش‌های مهمی را برای برنامه‌ریزی شهری در سطح جهان ایجاد می‌کند. اجزای فرم شهری تا حد زیادی بر تقاضای سفر، انتشار کربن و الگوهای استفاده از وسایل نقلیه تأثیر می گذارد. این مطالعه بر شناسایی شاخص‌های کلیدی شکل شهری و ارتباط آن‌ها با تقاضای سفر مبتنی بر خودرو در 43 محله شهر اصفهان تمرکز دارد. این مطالعه با استفاده از داده‌های ثانویه و تحلیل عاملی اکتشافی، شاخص‌های فرم محله را شناسایی کرد. با استفاده از رویکرد تبیینی و روش های کمی، داده ها از مطالعات اسنادی و میدانی جمع آوری شد. روابط و اهمیت بین اجزای فرم شهری و تقاضای سفر مبتنی بر ماشین با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه ارزیابی شد. این مطالعه ده شاخص و شش مؤلفه مستقل را شناسایی کرد: تراکم، اتصال، ترکیب کاربری زمین، دسترسی به ایستگاه‌های حمل‌ونقل عمومی، تمرکز، و فاصله تا مرکز شهر، به‌علاوه یک مؤلفه وابسته، تعداد خودروهای شخصی در حال استفاده. یافته‌ها نشان می‌دهد که فاصله تا مرکز شهر و تراکم مسکونی عوامل کلیدی در شکل‌دهی به الگوهای استفاده از خودروهای شخصی هستند.