جاده

جاده

ارزیابی تاب‌آوری سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای بر مبنای شاخص ظرفیت سازمانی در شرایط وقوع سانحه-مطالعه موردی اداره‌کل راهداری و حمل‌ونقل جاده-ای جنوب استان کرمان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده محیط زیست‌، دانشگاه تهران‌، تهران، ایران
چکیده
اصطلاح تاب­آوری در زمینه­ها و رشته­های متفاوتی تا­کنون مورد استفاده قرار گرفته است­، علیرغم تعاریف ارائه­شده در توانایی و حوزه­های مختلف متفاوتند، اما همگی حول یک محور مشترک می­چرخند­: ظرفیت بازگشت به وضعیت پایدار پس از ایجاد اختلال
با توجه به وسعت حوزه استحفاظی و تنوع بلایا و حوادث درگیر­، استخراج و طبقه بندی داده­های به دست آمده می­تواند راهکاری مفید و جدید جهت کاهش خسارات و بالا بردن سرعت پاسخ و توان پیشگیری اداره کل راهداری و -حمل ونقل جاده­ای جنوب استان کرمان در برابر بحران­ها، حوادث طبیعی و انسان ساخت باشد­. در این تحقیق از آمارهای رسمی، مدارک و اسناد سازمانی برای یافتن درک بهتر نسبت به زمینه مورد مطالعه و پرسشنامه جهت تحلیل داده­ها استفاده می­گردد. نتایج تکنیک مدلسازى معادلات ساختارى نشان داد که تاثیر دسته ابزارهاى تاب آوری سازمانی برعملکرد سازمان­ها، مثبت و معنادار است. نتیجه این قسمت از فرضیه با نتایج (وجود رابطه مثبت و معنادار بین ابزارهاى تاب آوری سازمانی مدیریت استراتژیک) داراى رابطه مثبتی با ظرفیت سازمانی همسو است.
کلیدواژه‌ها

-مانی. مدیریت بهره‌وری، 12(44)، 35-65.
-ایزدی، حسین (1396). شناسایی مؤلفه‌های مؤثر در کاهش تاب‌آوری سازمان‌ها در شرایط بحرانی. فصلنامه دانش پیشگیری و مدیریت بحران، 7(4)، 322-332.
-توتکار، م.، فاضلی، م.، و حسنی، ن. (1401). بررسی مولفه‌های مؤثر بر تاب‌آوری سازمانی در زمان بحران. فصلنامه مدیریت بحران، 10(2)، 45-56.
-حسینی، ا.، و جعفری، ف. (1400). تاب‌آوری سازمانی در سازمان‌های دولتی. فصلنامه مطالعات مدیریت، 30(95)، 25-12.
- سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای. (1394). گزارش تأسیس اداره کل راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای جنوب کرمان. تهران: سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای.
-Ataei, Y., Mahmoudi, A., Feylizadeh, M. R., & Li, D. F.  (2020). Ordinal priority approach (OPA) in multiple attribute decision-making. Applied Soft Computing, 86, 105893.
doi:org/10/1016/j.asoc.2019/105893
 
-Chen, R., Xie, Y., & Liu, Y. (2021). Defining, conceptualizing, and measuring organizational resilience: A multiple case study. Sustainability, 13(5). 2517.
doi.org/10/3390/su13052517
-Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50.
doi.org/315312/10/2307
 -Gonçalves, L., Ribeiro, P., & da Silva, J. M. (2022). Resilience in road transport systems: A systematic review. Transportation Research Part D: Transport and Environment,104, 103202.
doi.org/10/1016/j.trd.2022/103202
 -Holling, C. S. (1973). Resilience and stability of ecological systems. Annual Review of Ecology and Systematics, 4 -23.
doi.org /10/1146/annurev.es.04/110173/000245
-Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 50-55.
-Martilla, J. A., & James, J. C. (1977). Importance-performance analysis. Journal of Marketing, 41(1), 77-79.
doi.org//1250495/1012307
 -McManus, S. T. (2008). Organisational resilience in New Zealand, Doctoral dissertation, University of Canterbury.
-Mitroff, I. I. (2005). Why some companies emerge stronger and better from a crisis: essential lessons for surviving disaster. AMACOM.
-Pal, R., Torstensson, H., & Mattila, H. (2014). Antecedents of organizational resilience in economic crises—An empirical study of Swedish textile and clothing SMEs. International Journal of Production Economics, 147,  410-428.
doi.org/101/1016/j.ijpe.2013.02.031