این پژوهش با هدف ارزیابی جامع کارایی و رضایت کاربران از سامانه‌های حمل‌ونقل عمومی در کلان‌شهر اصفهان، شامل مترو و اتوبوس‌های تندرو، انجام شده است. در این راستا، با رویکردی ترکیبی از مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی، داده‌های حاصل از پیمایش کاربران تحلیل گردید تا عوامل مؤثر بر عملکرد و کیفیت خدمات شناسایی شوند. نتایج نشان داد که ادراک کاربران از کارایی سیستم بیش از هر چیز تحت تأثیر شاخص‌هایی نظیر زمان‌بندی حرکت، دسترس‌پذیری ایستگاه‌ها، ظرفیت ناوگان و هماهنگی میان مدهای مختلف حمل‌ونقل قرار دارد. یافته‌ها حاکی از آن است که ضعف در مدیریت هماهنگ، کمبود زیرساخت‌ها در حاشیه شهر و محدودیت ظرفیت ناوگان، مهم‌ترین چالش‌های پیش روی شبکه محسوب می‌شوند. در مقابل، امنیت مناسب، مقبولیت سیستم نزد گروه‌های جوان و وجود بستر توسعه زیرساختی از نقاط قوت شبکه به شمار می‌روند. این مطالعه تأکید می‌کند که ارتقای کیفیت خدمات و به‌ویژه افزایش قابلیت اطمینان، می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در تغییر الگوی سفر از وسایل شخصی به حمل‌ونقل عمومی داشته باشد. نوآوری پژوهش در ارزیابی هم‌زمان دو مد اصلی حمل‌ونقل و ارائه چارچوبی یکپارچه برای تحلیل تجربه کاربر در یک کلان‌شهر ایرانی است؛ چارچوبی که می‌تواند مبنایی برای تصمیم‌سازی مدیران شهری در جهت توسعه پایدار و افزایش کارایی سامانه‌های حمل‌ونقل همگانی باشد