در این پژوهش، نقش استفاده از خدمات آنلاین و وسایل ارتباطی در کاهش تقاضای سفرهای شهری و پیامدهای زیست‌محیطی آن در شهر تهران بررسی شده است. با طراحی یک پرسشنامه شامل ابعاد مرتبط با استفاده از ICT، کاهش سفر، نگرش به نقش فناوری در کاهش آلودگی هوا، نگرانی زیست‌محیطی و موانع ادراک‌شده، داده‌های ۴۰۲ نفر از شهروندان گردآوری شد. تحلیل عاملی اکتشافی پنج عامل اصلی را تأیید کرد که ساختار مفهومی رفتار دیجیتال و تأثیر آن بر الگوی سفر را شکل می‌دهند. نتایج نشان داد استفاده از خدمات آنلاین مهم‌ترین متغیر مؤثر بر کاهش سفرهای حضوری است و نگرش مثبت نسبت به نقش ICT در کاهش آلودگی هوا نیز این اثر را تقویت می‌کند. نگرانی زیست‌محیطی تأثیری مثبت اما متوسط بر کاهش سفر دارد و در مقابل، موانع استفاده از خدمات آنلاین اثر منفی و معنادار بر الگوی کاهش سفر اعمال می‌کند. مدل رگرسیون با مقدار R² برابر 0.65 نشان داد که مجموعه عوامل مورد بررسی توانسته‌اند بخش قابل توجهی از تغییرات کاهش تقاضای سفر را تبیین کنند. یافته‌های پژوهش تأیید می‌کند که توسعه زیرساخت‌های دیجیتال، ارتقای کیفیت خدمات آنلاین و کاهش موانع ادراکی می‌تواند به عنوان راهبردی کارآمد در مدیریت تقاضای سفر و بهبود شرایط زیست‌محیطی کلان‌شهر تهران مورد توجه سیاست‌گذاران قرار گیرد.