نوارلرزاننده شانه راه به عنوان یکی از اقدامات کم‌هزینه و مؤثر ایمنی، نقش مهمی در کاهش تصادفات خروج از راه ایفا می‌کند. با این حال، میزان اثربخشی این اقدام تحت تأثیر شرایط هندسی، ترافیکی و محیطی هر منطقه قرار دارد و استفاده مستقیم از ضرایب بهبود تصادف (CMF) توسعه‌یافته در سایر کشورها یا مناطق، می‌تواند منجر به برآوردهای غیرواقعی شود. هدف این پژوهش، توسعه CMF بومی برای اجرای نوارلرزاننده شانه در قوس‌های افقی راه‌های دوخطه دوطرفه برون‌شهری استان لرستان با استفاده از روش مقطعی است. بدین منظور، داده‌های مربوط به 100 قوس افقی شامل 42 قوس دارای نوارلرزاننده و 58 قوس فاقد نوارلرزاننده در بازه زمانی 1398 تا 1402 جمع‌آوری شد. داده‌های تصادفات خروج از راه از پلیس راه و اطلاعات هندسی و ترافیکی از اداره کل راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای اخذ گردید. در این مطالعه، فراوانی تصادفات خروج از راه به عنوان متغیر وابسته و متغیرهای میانگین حجم ترافیک سالانه (AADT)، شعاع قوس، طول قوس، عرض شانه و سرعت مجاز به عنوان متغیرهای مستقل در نظر گرفته شدند. همچنین وجود یا عدم وجود نوارلرزاننده به صورت متغیر ساختگی وارد مدل شد. مدل‌سازی با استفاده از رگرسیون دوجمله‌ای منفی و روش حداکثر درستنمایی انجام گرفت. نتایج نشان داد متغیر وجود نوارلرزاننده دارای اثر منفی و معنادار بر فراوانی تصادفات خروج از راه است، به‌گونه‌ای که مقدار CMF برابر با 68/0 برآورد شد که بیانگر کاهش حدود 32 درصدی تصادفات پس از اجرای نوارلرزاننده است.