جاده

جاده

ارزیابی اتصال بندر چابهار به شبکه ریلی بر حجم ترانزیت کریدور شمال-جنوب: رویکردی ترکیبی مبتنی بر پیش‌بینی سری زمانی، شبکه عصبی و پویایی سیستم

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
محمد ریگی 1
نریمان نیکو 2
پگاه همدانی 3
1 گروه مهندسی راه آهن و برنامه ریزی حمل و نقل، دانشکده مهندسی عمران و حمل و نقل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه مهندسی راه آهن و برنامه ریزی حمل ونقل، دانشکده مهندسی عمران و حمل ونقل، دانشگاه اصفهان
3 گروه مهندسی راه آهن و برنامه ریزی حمل و نقل، دانشکده مهندسی عمران و حمل و نقل، دانشگاه اصفهان
10.22034/road.2026.591751.2527
چکیده
توسعه زیرساخت‌های ریلی در اقتصادهای نوظهور، اهرمی کلیدی برای ارتقای پایداری و کاهش هزینه‌های لجستیک در زنجیره تأمین محسوب می‌شود. بندر چابهار به دلیل موقعیت استراتژیک در دریای عمان و دسترسی به آب‌های آزاد، پتانسیل تبدیل شدن به هاب ترانزیتی در کریدور بین‌المللی شمال-جنوب را داراست؛ با این حال، تحقق این ظرفیت مستلزم اتصال پایدار به شبکه ریلی سراسری است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل کمی و علی اثرات این اتصال، یک چارچوب متدولوژیک سه‌لایه شامل پیش‌بینی سری زمانی، مدل LSTM، مدل‌های اقتصادسنجی و مدل‌سازی پویایی سیستم ارائه می‌دهد. شبیه‌سازی مدل در بازه زمانی ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۵ تحت سه سناریوی پایه، اتصال متوسط و اتصال تهاجمی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که در سناریوی بدون اتصال ریلی، حجم ترانزیت در سطح حداقلی (کمتر از ۰.۱ میلیون تن) باقی می‌ماند. در مقابل، با اجرای سناریوی اتصال تهاجمی، ظرفیت مسیر به بیش از ۱۰ میلیون تن در سال افزایش یافته و حجم ترانزیت محقق شده به حدود ۵ میلیون تن تا سال ۲۰۳۵ بالغ می‌شود. همچنین، شاخص هزینه تعمیم‌یافته در این سناریو تا ۹۰٪ کاهش می‌یابد که منجر به افزایش چشمگیر جذابیت مسیر برای صاحبان بار بین‌المللی می‌گردد. نتایج این تحقیق ابزاری تصمیم‌یار برای سیاست‌گذاران حوزه حمل‌ونقل جهت بهینه‌سازی سرمایه‌گذاری‌ها و ارتقای سهم ایران در ترانزیت منطقه‌ای فراهم می‌آورد.
کلیدواژه‌ها
بندر چابهار
کریدور شمال-جنوب
حمل‌ونقل ریلی
پیش‌بینی تقاضا
ترانزیت کالا
جاده

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 26 مرداد 1405