انتخاب شیوه سفر یکی از ابعاد کلیدی رفتار حمل‌ونقل است که علاوه بر عوامل عینی، تحت تأثیر شرایط ادراکی و زیستی افراد نیز قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین فازهای چرخه‌قاعدگی و انتخاب شیوه سفر زنان، و نیز نقش متغیرهای زمینه‌ای در این رابطه انجام شد. این مطالعه کاربردی با رویکرد توصیفی– تحلیلی انجام گرفت. جامعه آماری شامل ۲۰۵ زن در سنین باروری بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها به‌صورت طولی و طی ۱۲ روز در سه فاز چرخه قاعدگی (منسترال، لوتئال و فولیکولار) گردآوری شد و در مجموع ۱۱۳۲۵ مشاهده تکرارشونده به دست آمد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه ساختاریافته آنلاین بود که اطلاعات مربوط به ویژگی‌های فردی، علائم روان‌شناختی و انتخاب شیوه سفر را ثبت می‌کرد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و مقایسه‌ای انجام شد. نتایج نشان داد که خودرو شخصی(54.1%) و تاکسی(28.5%) بیشترین سهم را در انتخاب شیوه سفر دارند، در حالیکه سهم حمل‌ونقل همگانی و پیاده‌روی کمتر است. همچنین الگوهای انتخاب شیوه سفر در فازهای مختلف چرخه قاعدگی متفاوت بود؛ بطوریکه در فاز منسترال تمایل به استفاده از شیوه‌های شخصی و راحت‌تر افزایش یافت (93.6%)، در حالیکه در فاز فولیکولار تنوع بیشتری در انتخاب شیوه‌ها مشاهده شد. افزون بر این، متغیرهایی مانند درآمد، مالکیت خودرو، سن و وضعیت علائم روان‌شناختی به‌عنوان عوامل تعدیل‌گر، تفاوت‌هایی‌در الگوهای انتخاب سفر ایجاد کردند. در مجموع، یافته‌ها نشان می‌دهد که چرخه قاعدگی به‌عنوان یک عامل زیستی درون‌فردی با ناهمگونی های زمانی و شرایط فیزیولوژیکی در تحلیل رفتار بر رفتار سفر زنان تأثیرگذار باشد.