در اکثر مسائلی که تاکنون در طراحی شبکه حمل و نقل ارائه شده است، تنها دو فاکتور مبدا و مقصد مورد توجه قرار گرفته شده است. در این تحقیق نوع وسیله حمل به عنوان بعد سوم به شبکه زنجیره تامین اضافه گردید. مدل ریاضی برای مسأله پیشنهاد و سپس اعتبار آن، با نرم افزار لینگو ارزیابی شد.
به دلیل پیچیدگی و NP-hard بودن مسأله، در این تحقیق با استفاده از روشهای فراابتکاری الگوریتم ژنتیک (GA) و الگوریتم شبیه سازی تبرید (SA) برای حل مسأله استفاده شده است. برای ارزیابی و مقایسه عملکرد عملگرها و پارامترهای الگوریتم‌های فراابتکاری توسعه داده شده، از یک طرح برای تولید داده های آزمایشی استفاده شد.
عملگرها و پارامترهای روشهای فراابتکاری ارائه شده با استفاده از روش طراحی آزمایشات تاگوچی و سپس نسبت درصد انحراف نسبی مورد مقایسه قرار گرفت. در پایان ارزیابی نهایی بر روی عملکرد الگوریتمهای فراابتکاری برتری الگوریتم ژنتیک را نشان خواهد داد.