در راستای بهبود وضعیت مدیریت پروژه های عمرانی در ایران و استفاده احتمالی از فن آوری مدل سازی اطلاعات در مهندسی عمران به خصوص ساختمان سازی این پژوهش روش تحقیق ترکیبی با طرح همسوسازی و مدل همگرا استفاده شده‌است. برای ارزیابی اولیه فناوری مدل‌سازی اطلاعات و مقایسه آن با روش‌های سنتی، مطالعه‌موردی شامل یک پروژه سازه بتن‌آرمه و یک پروژه سازه ‌فولادی چندطبقه به کمک نرم افزارهای فناوری مدل سازی ساختمان ، بررسی شده‌است و در بخش کیفی داده‌ها با استفاده از روش مطالعه منابع ، مطالعه‌موردی و پدیدارشناسی (ابزار مصاحبه) جمع‌آوری شده و پدیدارشنایی تحقیق با استفاده از مصاحبه ساختار یافته، انجام شده‌است؛ داده‌های حاصل از این روش با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA کدگذاری، مقوله بندی و با ارائه مدل نظری، بین مقوله‌ها ارتباط منطقی برقرار شده‌است. در بخش کمی پژوهش، داده‌ها با استفاده از ابزار پرسش‌نامه استاندارد با پایایی و روایی قابل قبول جمع‌آوری شده‌است. تحلیل نتایج پرسش‌نامه‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS اتجام شده‌است. تلبیق نتایج از وضعیت فعلی صنعت ساخت و ساز ایران نشان می دهد، استفاده از فناوری مدل سازی ساختمان به جای روش‌های سنتی می‌تواند باعث بهبود مدیریت ‌پروژه‌های عمرانی گردد. همچنین، شناخت مزایای بألقوه فناوری مدل سازی فن آوری ساختمان باعث کاهش هزینه و زمان اجرای پروژه‌ها می‌شود ، اما مهمترین چالش های این فناورری در بخش های فنی، حقوقی و سازمانی در این پژوهش ارزیابی شده است که ناشی از فقدان زیرساخت‌های کافی، نبود قرارداد جامع حقوقی برپایه این فناوری و مقاومت کارفرمایان و شرکت‌های عمرانی کوچک می باشد.