همه‌گیری کووید-۱۹ با تغییر در الگوهای فعالیت، نگرانی‌های بهداشتی و نحوه استفاده از شیوه‌های حمل‌ونقل، رفتار سفر شهروندان در کلان‌شهرها را تحت تأثیر قرار داد. این پژوهش با هدف تحلیل اثر همه‌گیری کووید-۱۹ بر رفتار سفر شهروندان در محدوده طرح ترافیک تهران و شناسایی عوامل مؤثر بر تداوم یا تغییر سفر در صورت اجرای مجدد طرح انجام شده است. داده‌های پژوهش از طریق پرسشنامه ساختاریافته گردآوری شد و متغیرهایی مانند هدف از ورود به محدوده، شیوه سفر در دوره عدم اجرای طرح، تعداد دفعات ورود، وضعیت پارکینگ در مقصد، ساعت ورود به محدوده و تصمیم پاسخ‌دهندگان در صورت اجرای مجدد طرح ترافیک مورد بررسی قرار گرفت. برای تحلیل داده‌ها و برآورد احتمال انجام سفر بدون تغییر، از مدل رگرسیون لجستیک باینری استفاده شد. نتایج نشان داد که سفرهای شغلی، اداری و درمانی، ورود پرتکرار به محدوده، استفاده از خودروی شخصی، دسترسی به پارکینگ اختصاصی یا عمومی در مقصد و ورود در بازه ۸ تا ۱۰ صبح، اثر مثبت و معناداری بر احتمال تداوم سفر بدون تغییر دارند. مقدار Nagelkerke R² برابر با ۰.۳۱۸ و سطح زیر منحنی ROC برابر با ۰.۸۲ نشان داد که مدل از قدرت توضیح‌دهندگی و توان تفکیک قابل قبولی برخوردار است. یافته‌ها بیانگر آن است که تصمیم سفر شهروندان بیش از آنکه تابع ویژگی‌های عمومی افراد باشد، تحت تأثیر ضرورت سفر، وابستگی به خودروی شخصی، تکرار ورود و شرایط مکانی مقصد قرار دارد.